กรี๊ดดดดดดดดดดดดโอปป้า เราเจอกันอีกแล้ว รอบที่ 3แล้วนะ
มะวานมาแนวเจ้าชายมาก ซึ้งชอบมากๆอยากเห็นแนวนี้มานานแล้ว
ที่รักรุ้มั้ย ตะเองทำเค้ากลายเป็นคนบ้าเลย ทั้งปีนรรั้ว ถีบสต๊าฟ ดันประตูพังประตู
เค้าทำหมดเพื่อจะได้เห็นหน้าที่รักง่ะ
นอนตี 2 .... ตื่นรอบแรก ตี 3 หลับต่อ ตื่นตี 3ครึ่ง หลับอีกรอบ ....
"ตื่นได้แล้ว" เจ้แพท ... ตอนตี 4 เป็นอันได้ฤกษ์ ตื่นบรรทม เจ้พลอย ปัทม์ กลิ้งบนที่นอนสลับกัน
"เจ้ ... มึนอ่ะ เบลอๆ" พูดจบหันไปหาเจ้พลอย ... หลับไปแล้ว ต้องฉุดกระชากลากด้วยยุน เอ้ยป่าวๆ
เราสลับกานอาบน้ำ ง่ะ
ไปๆมาๆ กลายเปงได้ออกจากบ้านเกือบตี5ได้ ถึงนู้นก่าเกือบ 6โมง แง่ง หาหลักมะเจอเลย จะไปไหนต่อ เจอ รั้วพารากอน ไอ้การ์ด กวนได้อีก ฟังภาษาไทยมะออกไง ชั้นแค่ถามว่า จะเปิดกี่โมงค่ะพี่ (กัดฟันเรียกพี่อยากจะกระโดดกัดหูตัวเอง) มันก็ไม่ตอบ ถามว่า จะเปิดมั้ยค่ะถ้า ดงบังมา มันก่ามะตอบ จะเอาไงค่ะพี่(พ่อนู๋)
วิ่งไปตายเอาดาบหน้าประตูสยามเซ็น ... แหม หลายประตูจัด เลือกเข้ามะถูก เลยลงที่ประตูผีไร้ผู้คน
เล่นบิงโก ... ทำบ้าอีกหลายอย่าง
จบด้วยกาน อ้อนยามเปิดประตู ... สรุป แรงควายค่ะแคซซี่ไทย 555+
ป๊าดดดดดดดดด รั้วตรงหน้า เวรแล้วทำไงดีฟะ
"ไอ้ปัทม์ปีน" เสียงเจ้สักคนตะโกนจี้ตูดมา
กรี๊ดดดดดดดดดดดด
งายหลังทันที ดีที่เจ้แพท รับด้านหลังทัน แระก่ากระโดดแบบ เหมือนกำลังเล่นหนังกะเฉินหลง
ไร้สแตนอินมากมาย ... เล่นเองหมด ฉากถีบรั้วอยากจะให้ดงบังเห็นจริงๆ ว่าชั้นเถื่อนขนาดไหน
อย่าเข้าใจผิด ... ที่ถีบเพราะมันอันตรายถ้ายังตั้งอยู่ (คนดีได้อีก)
ได้นั่งหน้าสักพัก
"เจ้ปวดฉี่ง่ะ" เวรแล้วไงชั้น ... ปวด หันไปด้านหลัง มะเห็นช่องทางสวรรค์เลย ทำไงTT^TTนู๋ยังมะอยากราดตรงนี้นะ
ครื้นนนนนนนนนนนนนนนน
"โทรสับใครเจ้"
"ไอ้นุ่นๆ"
"เอาไงเกศ มันบอก ไปด้านบนเห็นชัด ได้ยินเสียงด้วย"
สรุป ... เราต้องยอมสละที่ด้านหน้าเพื่อความสบายแระประหยัดประกันภัยของชีวิตตัวเองไว้
ไม่งั้นอาจไม่ได้เห็นดงบัง
หลังจากนั้นพาน้องๆ ไปกินสุกกี้กานที่พารากอนเปิด 3 โต๊ะ โต๊ะเราหมดไป 1337 (จำได้อีก) ถือว่ายังไม่อิ่มเพราะมีปอบมาลง 9 ตัวด้วยกัน
ออกจากพารากอนไปประจำที่ปักหลักด้านหลังเวที ข้างหน้าน้ำพุ "เล่นบิงโก" 
ดูคลิป ร้องเพลง บลาๆ
เหลือเวลาอีกแค่ไม่กี่นาทีเทพพระเจ้าจะเสด็จ ....
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
นั่นไง ที่จอ ... ใช่พี่ยุนโฮรึป่าว นั่นๆๆๆๆๆๆๆๆๆ กรี๊ดดดดดดดดด แจจุง วิ๊งค์เว่อร์ว่ะแก
เด่วนะ แอบสงสัย ทำไมยุนแปลกๆเลยมองอีกที ... ชิมชางมิน OoO!!!
แกหล่อได้อีกมินเอ้ย แต่เด่วนะ ชั้นชอบเซียหนิ ไหน ตาโลมาชั้นห๊ะ
เอิ๊กกกกกกก ตาห้อยเดินเถิกมาแต่ไกล ... แล้วด้านหลังนั่น เด่วนะ ใช่ เซียจุนซูรึป่าว
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
เจ้าชายชัด ใส่แว่น ผูกโบว์ อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกก
ชั้นรักแกอ่ะเซีย รักมาก รักจิงๆนะ รักใจขาดดิ้น รักเท่ารูสะดื้อเลยให้ตายสิ
มาถึงสัมภาษณ์ ... สักพักได้ยิน ไรครับๆ มะรุ้เรื่องไมค์เบา
ผมชอบมะพร้าว OoO!! คงไม่ใช่ แจจุง ... คงมะใชตามิค หรือจะเปงน้องมิน ก่าป่าว เพราะมะมีไมค์ แวบๆ เด่วนะ
อิเซีย -*-แกออกฤทธิ์มะพร้าวอีกแล้ว
จ๊ะ รุ้ว่าชอบจิง
"แอ๊บแบ้ว" น๊านนนนนนนน ใครสอนแกอ่ะ มิค เหอๆมะตกยุคๆ
ไรนะ ถ่ายรุป ... แระลงจากเวที ม่ายนะ ม่ายยยยยยยยยยยยยยย TTOTT ชั้นเห็นแกตัวเท่ามดเองง่ะ
"กินข้าวกัน"ประโยคแรก ที่ดงบังออกไปแล้ว
ตกลงปลงใจไปมาบุญครองกินโออิชิ ...
"เงียบบบบบบบบบบบ" ใครสักคนพูด
"เห้ยตามเปล่า" ไม่ต้องรอ วิ่งเลยพี่น้อง ตายเอาดาบหน้าแต่ชั้นตายเอาหน้าบีทีเอสเนี่ยแหละ จุก หน้ามืด จะอ้วก หอบ ครบรส ...
แระวิ่งต่อ (วอนตาย) ยืนรอที่หน้าประตูทางออกเป็นอันเกือบจบ
...
.......
..................
แต่ไม่จบแค่นั้น ... ยืนรอรถต่ออีก แค่นั้นแหละ ... ตายุนโบกมือก่อน จรลีจากไป แต่ดันนึกว่าเปงสต๊าฟ โง่ได้อีกไม่ต้องให้ใครสอนเลย
Y_Y
อ้วกแต่ก่อนกลับ .... ป้ายเซียโลมา เต็มไปด้วยน้ำหยาดเยิ้ม
ตากแดดเสด ชุดน้ำฝน ... น้ำจากร่มเจ้มิวา ป๊าดดดดดดด เอาตูดเต็มๆเย็ยยะเยือก
เจอเกศกะหนึ่งทำพิษเล่นบ้าไร เอาร่มออกจากหัวชั้น ได้ข่าวว่าชั้นเปงเจ้าของร่ม??
คุ้ม ก่อนตาย ... ขอบใจเพื่อนๆทุกคนที่มะทิ้งชั้นเลย ถ้าพวกแกโดนเหยียบตาย ชั้นคงจะมะมีเพื่อนกรี๊ดแน่ๆ 555+ ต้องมะหนีไปตายคาดงทีน แคซซี่ ถือเป็น พระคุณอย่างสูง
Thanks Dreamland.com ที่ทำให้เราได้พบกัน
จากแอดมินรั่ว 555+
